Obrak (XIV)

Askotan aipatu ditugu obrek sortzen dituzten arazoak baina azkenekoak jada ez du izenik. Gaur goizean obra guneetako batetik pasatu eta bapatean ahots bat entzun dugu, edukazio gabeko ahots bat. Neskei edozein lizunkeri esaten dieten langile horietako bat zen. Nahiz eta erantzuteko gogoa sentitu ixildu eta aurrera jarraitzea erabaki dugu. Nazkatuta gaude jarrera hauetaz ez soilik unibertistatean, beste edozein eremutan ere. Emakume bezala errespetatuak izan gaitezen eskatzen dugu. Ez gara inoren zerbitzura dauden panpinak inondik ere.

Hala ere, geurera bueltatuz obretaz kokoteraino gaudela esan nahi dugu! Zarata, putzuak, bide mozketak...eta hori guztia gutxi balitz; errespetu falta eta edukazio gabeko langileak. Aski da!

Obrak (XIII)

Berriro ere kontu berdinarekin gabiltza, obrak gora eta obrak behera, baina zer eginen zaio obrak toki guztietan badaude??!!
Adibidez, obrak direla eta, ibiltzerakoan kontuz egin behar da non sartzen dugun hanka, izan ere zuloa dagoen lekuan jartzen badugu, adreilua mugitu egiten da eta urez bustitzen zaizkigu galtzak. Eta hotz honekin esan genezake ez dela onena egun osoa, edo behintzat goiz osoa, hanka hotzarekin pasatzen baitugu! Eta horregiatik gaixotzen gara gero ikasleak!
UPVko ikasle guziek gogo handiak ditugu obra hauek bukatzea, oso luzeak direlako eta ez da batere atsegina ikasleriarentzat. Eta suposatzen dugu ez garela bakarrak izango nahi horrekin gabiltzanak, laguntzaileak eta irakasleak ere bai aspertuak izan behar dira!
Besterik gabe, utziko dugu gaurko ataltxo hau, eta zuek segi zazue zuen kexak bidaltzen, kexunaiz@hotmail.es helbidera!!!

Zertan bihurtu nahi gaituzte?

Duela gutxi aipatu genuen bezala, geroz eta lan gehiago bidaltzen digute ikasleoi. Ikasleak langile bihurtu nahi gaituzte eta gure bizitza ikasketetara soilik bideratu. Horrek ondorio latzak ditu gure bizitza sozialean, izan ere egun osoa ikasketari dedikatuz gero ez dugu beste ezertarako denborarik. Bestalde, honek ere beste ondorio batzuk izan ditu. Azken aldian konturatu naiz, campusean bertan, ikasleek geroz eta bizitza sozial gutxiago egiten dugula. Hau da, ikasle askok ez dute harremanik beste ikasle batzuekin. Ikastera bakarrik joaten dira unibertsitatera. Ikasleen arteko elkartasuna ere desagertzen ari da. Bakoitzak bereari begiratzen dio eta ondokoak zein arazo dituen ez zaio batere inporta. Are gehiago, ikasle batek beste bati mesede bat eskatuz gero ezezkoa izaten da erantzuna.

Profesionalki formatzeaz gain, pertsona bezala ere formatu beharko gintuzketela uste dugu. Etorkizunean ez gara soilik langileak izango, beste ezerren gainetik pertsonak gara eta askotan UPV horretaz ahazten dela iruditzen zaigu. Subjektu produktibo gisa baino ez gaituzte ikusten horren atzean gauza gehiago eta garrantzitsuagoak daudela kontuan hartu gabe.

Euskara UPVn (V)

Ez da euskararen egoera aipatzen dugun lehenengo aldia. UPVk euskararekiko duen jarrera salatu dugu behin baino gehiagotan. Horren erakusle argiak dira langileek duten prestakuntza eskasa edo euskarari ematen zaion toki eskasa oharrak emateko orduan.
Klaseetan ere euskararen egoera larria dela esan beharra dugu. Bologna prozesuaren eraginez geroz eta gehiago entzuten da hainbat irakasgai euskaraz ikastea ezinezkoa dela. Euskal Herrian gauden heinean, eta euskarazko karrera batean matrikulatuta gauden heinean zein eskubide dute euskaraz ikastea galarazteko?

Baina ez da hori okerrena, irakasleek ere euskararekiko jarrera negatiboa argi uzten dute. Irakasle askok ematen dituzte euskarazko gaiak baina batek baino gehiagok ez daki euskaraz hitz egiten. Erabiltzen duten hizkuntzari ezin zaio inondik inora euskara deitu. Honen ondorioz ikasleok askotan ezer ulertu gabe irteten gara klasetik.Gure eskubidea da euskaraz ikastea eta irakasleek prestakuntza ona izatea exijitzen dugu.

Ikasle Eguna

Atzokoan Ikasle Eguna ospatu zuen euskal ikasleriak Erandion. Nahiz eta gune hau begiratuz kexatu baino ez dugula egiten eman dezakeen, atzokoan argi utzi genuen borrokatzeko gai ere bagarela. Jaia eta aldarrikapena uztartu genituen Erandion bildu ginen milaka ikasleek. Ikasle Abertzaleak antolakundearen 20. urteurrena ospatzeko parada ere izan genuen

Goizean eman zitzaion hasiera egunari Euskal Ikasleon topaketekin. Bi lantalde izan ziren bertan, unibertsitatekoa eta ertainetakoa. Ikasleon kezka eta arazo desberdinak landu ziren bertan eta aurrera begirako helburuak ere zehaztu ziren. Gure eskubideak errespetatuak izan arte borrokatzen jarraitzeko garrantzia azpimarratuz. Ondoren bazkaria ospatu zen bertsolarien laguntzarekin eta arratsaldean rock maratoia eta elektrotxaranga izan ziren. Manifestaldia eta ondoren burututako ekitaldi politikoa izan ziren eguneko ekimen garrantzitsuenak. Bertan IAko belaunaldi desberdinak bildu ziren. Euskal ikasleriak argi eta garbi adierazi zuen euren lanaren garrantzia eta borrokatzeko duten grina. Eskubide urraketen aurrean borrokan jarraitzeko deia luzatu zen helburu nagusia lortu arte: Euskal Eskola Nazionala.
Egunari amaiera borobila emateko kontzertuak izan ziren Piperrak, Obrint Pas, Soziedad Alkoholika, Amaiur, Anger, DJ Bull eta Aritz Sound Sistem taldeen eskutik.

Gaztesareako, Gazte Informazio Agentziak burutu zuen eguneko jarraipen berezia.


Ikasle Egunaren harira IAk egindako bideoa:

Obrak (XII)

Hamaika aldiz aipatu dugu hemen obren arazoa eta gaurkoan ere gai honekin gatoz. Errektoretzara joateko bidea ez dago batere ondo egokitua. Zubitxo txiki bat utzi dute buelta osoa egitea saihesteko. Zubi hori pasatuta aularioko ate bat ireki eta errektoretza parean aurkitzen gara. Baina honek badu arazo bat izan ere buelta egiteko orduan ezin dugu bide berdina hartu, buelta osoa egin behar dugularik.

Ez da bakarrik errektoretzarako bidea, azken finean campus osoaren egoera salatu nahiko genuke. Obrak direla eta edonon aurkitzen ditugu arazoak, bai pasabidea itxita dagoelako edota inguraren egoera oso txarra delako. Ez gara seguruak sentitzen unibertsitatena horrenbeste baia, makina eta zulorekin. Egia bada unibertsitatea hobetu nahi dutela, hobe lukete gauzak polikiago egin eta campus osoa aztoratu beharrean pausuz pausu egitea.

Ikasleak bazkaldu ezinik

Aurrekoan kafetegi txikira joan ginen bazkaltzeko asmotan baina jendez lepo zegoen. Orduan jende zurrunbilo ihes egitearren, ostalaritzara joateko hautua egin genuen. Euripean, bide luze eta lokaztua egin ondoren, Ostalaritzara iritsi eta sekulako sustoa eraman genuen. Zer zen hura!!!
Gosetuen amets gaiztoa zirudien horrek! Ilarek ez zuten amaierarik bai menuan baita hautazkoan ere. Momentu batez bazkaldu gabe geratuko ginela pentsatu genuen. A ze dilema!

Nora joango gara hemendik aurrera lasai bazkaltzera? Klaseen ostean, lasaitasun momentu minimo bat behar dugu ikasleok ere! Bestela nola ekingo diogu energiaz irakasleek bidaltzen diguten lan zama guztiari?